ترنم

نعره می کشید ومی دوید

از میان شعله ها پرید

شیر ناگزیر

در کنار دلقک ایستاد

عکس هم گرفت

خنده دار بود

گریه ام گرفت

ازهمه دلم گرفته خسته ام ابریه دنیام

می دونم گمشده راهم دل شکسته  ،بی پناهم

لبم ازگلایه بسته قصه ها داره نگاهم

تو رو دارم که می دونم همه دردامو می دونی

با من ودل شکسته م مهربونِ مهربونی

تو رو دارم که نمی خوام دردمو کسی بدونه

دل من تشنه نوره چشم من به آسمونه

غیر تو کسی ندیده منو با چشمای گریون

مثل یه درخت تنهام که نشسته زیر بارون